Waarom heten we volksvertegenwoordigers?!

In dit opiniestuk willen de Valkenswaardse fractievoorzitters Bram Bots (H&G) en Davey Gerlings (CDA) het artikel “Commotie rond bouwplan Kerkeind in Dommelen” in het Eindhovens Dagblad, de berichtgeving rond het bestemmingsplan Kerkeind uit de gemeente Valkenswaard, nuanceren. 

Voor ons beiden geldt dat we de lokale politiek zijn ingegaan om zaken écht te veranderen, met politiek “new school”: de cultuur van het politieke doorbreken en uiteraard het juiste doen voor onze gemeente en haar inwoners, samen mét haar inwoners. Niet altijd lukt dit, we zitten soms gevangen in eerdere politieke stellingnames. Vanachter het spreekgestoelte proberen we soms het eigen gelijk af te dwingen.

Het bestemmingsplan Kerkeind bleek een gevoelig plan. Gesprekken tussen de gemeente, projectontwikkelaar en bewoners liepen keer-op-keer op niet uit. Zelfs niet nadat, op verzoek van de gemeenteraad, men opnieuw meermaals in gesprek ging met elkaar. Het zoeken naar- en werken aan draagvlak had géén resultaat. Voor ons als de twee jongste fractievoorzitters én raadsleden een keuzemoment. En na ampel beraad besloten we de stoute schoenen aan te trekken. We pakken dit bestemmingsplan niet op de gebruikelijke manier aan, vanachter een bureau of spreekgestoelte. Beiden kozen we er voor om over onze eigen schaduw en daarmee eerdere stellingname heen te stappen.

Laten wij een poging wagen het plan te verbeteren en draagvlak te creëren in termen van politiek anno 2020: Communiceren met- en luisteren naar onze inwoners! Wij zagen het als een uitdaging om met interventies datgene wat aan de voorkant niet is opgepakt aan de achterkant te repareren.

Aan de keukentafels zijn we in overleg te gaan met álle bewoners en de projectontwikkelaar van het plan. Individueel, deur-aan-deur hebben we geprobeerd te voelen wat er leeft. Dat is niet alleen een vragenlijstje opmaken, maar serieus werk maken van de taak die we op ons hebben genomen. 

Het is gelukt om alle omwonenden een plan voor te leggen waarbij laagbouw wordt gerealiseerd, waarbij privacy wordt gewaarborgd en waarbij we kunnen bouwen voor de jonge gezinnen van Valkenswaard. Een meerderheid toonde een positieve grondhouding en juichten de nieuwe plannen zelf toe. Tijdens deze tijdsintensieve rondgang kregen wij ontzettend veel positieve energie uit de reacties van de Dommelse bewoners. Meestal spontaan en mondeling, een enkele keer zelfs een schriftelijke bevestiging daarvan. De nieuwe politiek flikt het!

Helaas zien we dat het initiatief, zo goed ook bedoeld, niet door iedereen positief werd ontvangen. Dat mag, maar juist het gebrek aan inhoudelijke redenen steekt. De manier waarop het plan tot stand is gekomen werd gediskwalificeerd. En laat dít nu net de kern van ons betoog zijn: Zo zou eigenlijk veel vaker tot samenwerking gekomen moeten worden! Geen machtspolitiek uitoefenen, maar werken aan een natuurlijk charisma. Niet “Omdat ik het zeg!”, maar omdat het zo breed gedragen wordt in de gemeente Valkenswaard. 

Het jammere is dat ook deze krant in de teneur meegaat. 
Voor ons reden om in de pen te klimmen en de ‘andere kant’ van het verhaal te laten horen. Een oproep om af te stappen van de traditionele en negatieve manier van schrijven en spreken over- maar ook bedrijven van dorps- en gemeentepolitiek. 

Op de eerste plaats kijken we vanzelfsprekend ook in de spiegel. Niet alles gaat altijd even goed.  Door initiatieven op een nieuwe manier aan te pakken voorkom je niet dat je moet pionieren. Maar dat moet dan wél naar voren worden gebracht. We zijn volksvertegenwoordigers, die vanuit een kern van vertrouwen moeten proberen te luisteren naar onze inwoners, maar ook naar elkaar.

Laten we wat vaker over onze schaduw heen stappen, lef tonen, elkaar de hand reiken en werkelijk aanschuiven aan de keukentafels van inwoners om te voelen wat er leeft! Dat is politiek “new school”, dat is politiek anno 2020.